تبليغاتX
ایران جاودان بمان

ایران جاودان بمان

روزها گر رفت گو رو باک نیست .........تو بمان ای آنکه چون تو پاک نیست

دوران هخامنشيان در ايران باستان، يكي از دوره هاي زرين تاريخ ايران به شمار مي‌رود. يكي از دلايل اين شكوهمندي ، نوآوري‌هايي است كه در ارتباطات به وجودآمد و سبب شد كه خبرها به سرعت باد از نقطه اي به نقطه ديگر مي‌رسيد و آنچه را در گوشه و كنار كشور مي‌گذشت، به پايتخت و به دربار مي‌رساند.

يكي از راه‌هاي ارتباط سريع درآن دوره،« برج هاي خبررساني» بود. شرح اين روش ارتباطي سودمند را به نقل از شماره ٧ ماهنامه هوخت دوره سي‌ودوم مي‌خوانيم:

در عصر هخامنشيان روي خطوط ارتفاعاتي كه چشم اندازي به هم داشته اند، برج‌هايي مي‌ساختند كه اخبار و فرمان هاي فوري را توسط برافروختن آتش بر آن ها با علايم و رمزهاي ويژه به هم مخابره مي‌كردند. آن ها كه در بيابان ها و صحاري ايران دنبال شاه راههاي باستاني مسافرت مي‌كنند ، به تپه هايي دست ساخته برمي‌خورند كه دنبال هم هستند و فاصله‌شان از همديگر به يك اندازه است. نزديك ترين اين تپه ها به تهران تپه هايي است كه از ري به سوي خاور از شمال ورامين به ايوان‌كي ( ايوان كي منطقه اي است بين تهران – گرمسار- سمنان) مي‌رود و به سوي باختر دنبال راه ري به ساوه و ري به قزوين مشاهده مي‌شود.

 اين تپه ها خرابه برج هاي خبررساني دوره هخامنشي است. ديوارجان پناه دوربام هر برج به سوي برج هاي همسايه سوراخ‌هايي داشته كه با بستن بازكردن آن ها روشني به برج‌هاي همسايه مي‌رسيده است. براي خبررساني، شب ها روي برج‌ها آتش مي‌افروختند و بابازكردن و بستن سوراخ هاي جان‌پناه آن ها را تاريك و روشن مي‌كردند و با اين شيوه نشاني هايي را به برج هاي همسايه مي‌دادند.

 اين همان كاريست كه پس از گذشتن ٢٣٠٠ سال مورس با بريدن و كوتاه و بلندكردن جريان برق انجام داد و اساس روش تلگراف را بنيان نهاد.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آبان 1386ساعت 19:57  توسط ساناز  | 

۷ آبان ماه مطابق با بيست و نهم اكتبر روز جهاني كوروش (سايرس دي) نام گذاري شده است كه از دير باز پارسيان، يهوديان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به صورت ملل مشترك المنافع آن را گرامي مي دارند و رعايت مي كنند.
اين روز به مناسبت تكميل تصرف امپراتوري بابل به دست ارتش ايران (اكتبر سال ۵۳۹ پيش از ميلاد) و پايان دوران ستمگري در دنياي باستان برقرار شده است . ۲۵۴۴ سال پيش در همين ماه ارتش پیروز کوروش بزرگ تنها شاه پیامبر کره زمین وارد بابل شد تا همسایگی ها را از دستبردها و تجاوز دایم سلطان بابل برهاند و در اینجا بود که در کمال ناباوری بر خلاف تمام اقوام پیروز پیش و پس از خود این خدای مرد به جای غارت و کشتار و خون ریزی اعلاميه تاريخي آزادی را منتشر کرد  كه نخستين سنگ بناي احترام به حقوق بشر و تشکیل يك دولت مشترك المنافع جهاني و هر سازمان بين المللي بشمار مي آيد.

 

هفتم آبان امسال نیز دوستداران این بزرگ مرد تاریخ برای تجدید عهد گرد آرامگاه کوچک او جمع شدند و با نثار گل بی توجه به حضور منفور نیروی انتظامی و فشار برای پراکندگی گوش به سخنان کوروش زعیم سپردند :

 متن سخنرانی کورش زعيم در پاسارگاد :

 ما در اینجا گرد آمده ایم تا این روز هفتم آبان را روز ملی ایران اعلام کنیم.

به تاریکی امروز ننگرید که آینده ایران روشن است. و این روشنایی به زودی بر همه ایرانیان و این سرزمین اهورایی خواهد تابید

کورش تو هرگز نخفته ای

کورش تو هرگز نخفته ای،  که روح تو در وجود ما بیدار است

کورش، ما شرمنده توایم که با خیانت و کاهلی کشور را بارها در طول تاریخ به دست بیگانه اندیشان و بیگانه دلان بی فرهنگ و بی هویت سپردیم تا فرهنگ و هویت والای ما به نابودی کشانند. جاهلان را بر خود حاکم گردانیدیم تا دروغ و فریب و فساد را جایگزین راستی و درستی و دوستی نمایند، و تا ایرانیگری پندار نیک- گفتار نیک- کردار نیک فدای تنازع بقاء گردد.

ما که محبوب ترین همه جهانیان بودیم، منفورترین شدیم، ما که از پیشروترین در جهان اندیشه و دانش و فن بودیم، از عقب افتاده ترین شدیم، ما که از قدرتمندترین بودیم، توسری خورترین شدیم، و ما که از مرفه ترین بودیم، فقیرترین شدیم. 

ولی کورش، خفّت تو به پایان خواهد رسید. ما سرزمین اهورایی تو را از سلطه فرهنگ بیگانه ی ضد ایرانی رها خواهیم ساخت. ما همانند تو، هرگونه تبعیض مذهبی را خواهیم زدود تا دوباره همه دینها، مذهب ها و باورها در سراسر ایران زمین آزاد و گرامی باشند. ما دوباره سرزمین تو را گهواره اندیشه و دانش و فن خواهیم کرد تا بار دیگر آفتاب خِرَد ایرانی بر سراسر جهان تابان گردد.

ما در اینجا گرد آمده ایم تا این روز هفتم آبان را روز ملی ایران اعلام کنیم. روز ملی ایران که در آن روز، کورش، نماینده هویت ایرانی، فرهنگ و خرد جاویدان ایرانی را برای همه جهانیان نهادینه کرد. روزی که نخستین اعلامیه جهانی حقوق بشر، 2000 سال پیش از مگنا کارتای انگلستان و 2300 سال پیش از اعلامیه حقوق بشر فرانسه و 2500 سال پیش از اعلامیه جهانی حقوق بشر سازمان ملل، صادر شد و جهانیان را به آزادی و برابری و نیکبختی امیدوار کرد.

ما روز ملی ایران را هر سال در روز هفتم آبان جشن خواهیم گرفت و همانند نوروز این جشن را جهانی خواهیم کرد.

کورش مردمسالاری را به ما آموخت، وما مردمسالاری را بر ایران زمین حکمفرما خواهیم کرد.

کورش نخستین اعلامیه جهانی حقوق بشر را صادر کرد و برادری و برابری را به ما آموخت، و ما اعلامیه جهانی حقوق بشر را در ایران نهادینه خواهیم کرد.

کورش نخستین جامعه متمدن جهانی را بنا نهاد، و ما ایران را به جامعه جهانی پیوندی ناگسستنی خواهیم زد.

کورش راستگویی و درست کرداری را در ایران زمین نهادینه کرد، و ما میهنمان را از دروغ و فریب و فساد خواهیم زدود.

به تاریکی امروز ننگرید که آینده ایران روشن است. و این روشنایی به زودی بر همه ایرانیان و این سرزمین اهورایی خواهد تابید. با هم باشیم تا بار دیگر بیگانگان و دیوانگان ما را از راستای ایرانی بودن منحرف نکنند.

7 آبان 1386 (29 اکتبر 2007)

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم آبان 1386ساعت 15:44  توسط ساناز  |